Bedrijfscultuur: aan de kant!

Illustratie van: Today at Payt

Share this article

Sander kamstra
Geschreven door Sander Kamstra
Sander Kamstra is directeur en één van de oprichters van Payt. Hij is ondernemer in hart en nieren. En werkt graag samen met mensen die net zo gedreven zijn als hij om succes te boeken. Door de juiste prioriteiten te stellen en slimme keuzes te maken.

Mijn naam is Sander Kamstra, één van de oprichters van Payt. Bij het groeien van een zolderkameridee tot een serieuze organisatie, loop ik geregeld tegen momenten aan waarvan ik denk dat ze van invloed zijn op onze bedrijfscultuur. Met deze blogs schrijf ik zo af en toe over een voorval of een gedachte die ik zou willen delen. Ik geef u daarnaast een inkijkje in het leven bij Payt.

De casus: jonge medewerkers.

Begin februari ben ik 51 geworden. En ik realiseerde mij dit weekend toen ik klaagde over de huidige tieners en twintigers dat ik ouder word. “Ze vragen zich de hele dag en bij ieder ding af of ze er wel zin in hebben. Wat moet het bedrijfsleven nou met dat soort figuren?” was mijn beklag. De leukste baan bestaat nog steeds voor minstens 80% uit werk dat helemaal niet leuk is en wat je gewoon moet doen. Nadenken daarover helpt helemaal niet.

Nu hebben we binnen ons bedrijf meerdere twintigers in dienst. En ik moet eerlijk bekennen dat ze best wel wat kunnen. En bovendien met een doorzettingsvermogen om echt goed te kunnen worden. 

De kern van ons bedrijf is software-ontwikkeling. Van HR tot marketing, overal maken we gebruik van software. Het valt mij op dat je jonge mensen op software vlak niks hoeft uit te leggen. Ook als ze de specifieke software nog niet kennen, snappen ze het direct. Alsof ze geboren zijn met de logica van software. Wanneer ik op bladzijde drie van een handleiding ben, hebben zij het al voor elkaar. Ik denk dus ook wel eens dat in sommige functies jonge mensen al heel snel beter zijn dan ouderen met veel ervaring. Ervaring is toch ook heel belangrijk? Nou, soms twijfel ik ook wel eens over het nut van ervaring. Is die ervaring bijvoorbeeld nog wel relevant? En onthoud je niet vaak de negatieve dingen en word dat je ervaring? Nee dat werkt niet, hoor ik dan.

Het natuurlijk verloop van een carrière is dat je steeds een beetje meer salaris, taken en verantwoordelijkheden krijgt. Maar de wereld verandert snel, zeker in de IT. Misschien moeten we jonge talenten in bepaalde functies juist wel sneller laten groeien in verantwoordelijkheid en salaris. Ze daarbij ondersteunen in hun werk in plaats van leiden. Gedienstig aan hen die de snelheid erin houden. Op veel vlakken in de IT, kun je beter direct doen dan eerst nadenken en stuurgroepen oprichten. Even een miniatuurversie maken, kijken wat het effect is, daarvan leren en weer door. 

Een aantal jaren geleden las ik in een onderzoeksverslag over huisartsen wanneer zij op hun best zijn. Het bleek dat ze ongeveer een jaar na de start van hun werkende bestaan op hun best zijn als je naar de optelling van ervaring, vaardigheden, werktempo en kennis kijkt. Medici komen natuurlijk pas echt op de markt nadat ze een aantal jaren coschappen gelopen hebben. Maar stel dat het onderzoeksteam er vijf jaar naast zit. Dan nog zijn huisartsen gemiddeld rond hun dertigste op hun best als huisarts. Dan geldt dat toch zeker ook voor een aantal functies in het bedrijfsleven?

Ik ben dit jaar begonnen met het overdragen van de virtuele voorzittershamer van de marketingafdeling aan een 26-jarige dame. Ze is het jongste lid van ons marketingteam, maar haar kwaliteit is voor iedereen zichtbaar. De doelstellingen zijn helder en we zullen het marketingteam nog verder uitbreiden in de komende tijd. Hoe gaaf en leerzaam is het dan dat een stel jonge mensen ons bedrijf mede mogen vormgeven en onze diensten in de markt zetten? 

De eerste marketingactiviteiten van het jaar zijn inmiddels geweest. We hebben oud-marinier Sander Aarts een inspirerend verhaal laten vertellen over ondernemerschap in een webinar voor onze klanten. Daarvoor was ik te sceptisch geweest, na onze militaire ondernemingen in Uruzgan, Mali en Srebrenica. En een populair en tegelijkertijd beladen woord als ‘boosteren’ kiezen in de aankondiging van het webinar had ik helemaal niet gedurfd. Tegelijkertijd kunnen we van iedereen wat leren. We hadden 135 mensen in het webinar en de reacties waren hartstikke leuk. Bij mij is blijven hangen dat je in stressvolle situaties je lichaam de ruimte moet geven om zich te uiten en dat alleen dat al je stressniveau verlaagt en je analytisch vermogen verbetert. Ga ik proberen als het me weer eens overkomt. Verdorie, 51.

Gerelateerde artikelen

Bedrijfscultuur: 1 mei, dag van de arbeid
In deze serie blogs wil ik u een inkijkje geven in dag bij Payt. Hoe pakken wij dingen aan en hoe lossen wij problemen op? Dit is onderdeel van de bedrijfscultuur. In dit blog ga ik in op 8-urige werkdag en hoe wij dit binnen Payt vormgeven. Ben je benieuwd? Lees het in dit blog.
Bedrijfscultuur: waar zit de fout?
In deze serie blogs wil ik u een inkijkje geven in een dag bij Payt. Hoe pakken wij dingen aan en hoe lossen wij problemen op? Dit is onderdeel van de bedrijfscultuur. In dit blog heb ik het over 'fouten van de tweede orde'. Benieuwd wat ik daarmee bedoel? Lees het hier.
Illustratie van: Today at Payt
Bedrijfscultuur: we overleggen niet graag
In deze serie blogs wil ik u een inkijkje geven in een dag bij Payt. Hoe pakken wij dingen aan en hoe lossen wij problemen op? Dit is onderdeel van de bedrijfscultuur. In dit blog kunt u lezen over hoe wij te werk gaan binnen Payt. Ik geloof in 'doeners' en 'de rest'. Benieuwd wat ik hiermee bedoel? Lees het in mijn blog.